శశాంకుడే వదనము కాగా
కలువరేకులే కనుగవలై
సంపంగియే నాసిక కాగా
దరహాస మొలికేటి అదరాలుగా
దొండపండ్లు జేరె దొరసాని నీకు
మందార చందమౌ
నీ లేత బుగ్గలు
యెరుపెక్కె నెందుకో
యెరిగించవే చెలీ!
మానవాంగనవై
మహిని చేరిన నీవు
సురకాంత వోలెను
సుధలు కురిపించి
నా యద తలుపులన్
నువ్వు మీటావు
నా తలపులందునా
నీవు నిలిచావు
ని లోని భావుకతను
నిదుర లేపావు
ప్రతి పదము మాటున
నీవు నిలిచావు
యే రీతి పొగడనే
ఇంతి చేమంతి
నా కంటి గవ యందు
నిను నిలుపుకుంటి
No comments:
Post a Comment